برای مدت طولانی ، مردم معتقدند که اکسیژن درمانی یک روش موثر برای بیماران شدید ، به ویژه برای بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی با علائم شدید هیپوکسی است ، که می تواند نقش م roleثری در تسکین بیماران&# 39 داشته باشد بی حالی تهدید کننده زندگی. وقتی اوضاع بهتر شد ، مردم تصور می کنند که دیگر به&# 39 احتیاج به استنشاق اکسیژن ندارند و این نگران کننده است که آیا استنشاق طولانی مدت اکسیژن باعث اعتیاد افراد می شود و مضر است.
در حقیقت ، این عقاید ناشی از عدم درک کافی از اکسیژن درمانی است. نیاز به استنشاق طولانی مدت اکسیژن به دلیل وابستگی و اعتیاد به اکسیژن نیست بلکه دقیقاً به دلیل کمبود اکسیژن مزمن در بدن است. بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی به مدت طولانی از هیپوکسی شدید رنج می برند و مستعد علائمی مانند تنگی نفس ، خستگی ، از دست دادن حافظه و حتی سیانوز لب ، انگشتان و ناخن های پا هستند و حتی باعث اختلال در عملکرد و آسیب به آنها می شوند. مغز ، قلب ، کبد و کلیه ها. هر چه شدت هیپوکسی شدیدتر باشد ، وقوع کورس زودتر اتفاق می افتدریوی. علاوه بر این ، هیپوکسی طولانی مدت همچنین می تواند بر عملکرد دفاعی ایمنی بدن&# 39 تأثیر بگذارد ، بنابراین مستعد عفونت های مکرر تنفسی است.
پزشک توصیه می کند پس از کنترل بیماری حاد ، برخی از بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی ، نیاز به درمان طولانی مدت با اکسیژن در منزل دارند. اکسیژن درمانی صحیح می تواند پیشرفت بیماری را به تأخیر بیندازد ، عفونت های تنفسی را کاهش دهد و کیفیت زندگی&# 39 بیمار را بهبود بخشد.
هدف بلند مدتخانهاکسیژن درمانی برای جلوگیری از هیپوکسی شدید در هنگام استراحت ، خواب و فعالیت در بیماران مبتلا به COPD از طریق اکسیژن درمانی و از بین بردن اثرات سو ad هیپوکسی مزمن بر سلامتی ، مانند اصلاحهیپوکسمیو عروق ریوی را کاهش می دهد. فشرده سازی و به تأخیر انداختن پیشرفت بیماری ریوی قلب و غیره ، در نهایت می تواند طول عمر بیماران را افزایش دهد و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.
البته همه بیماران با انسداد مزمن انسداد ریوی نباید تحت درمان با اکسیژن درمانی طولانی مدت قرار بگیرند. روش بالینی عمدتا برای بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی است که علائم زیر را دارند: پس از ترک سیگار ، دارو و سایر درمان ها پایدار است ، بیمار هنوز شریانی داردهیپوکسمیدر حالت استراحت یعنی هنگام تنفس هوای داخلی ، فشار جزئی اکسیژن خون شریانی آن کمتر یا برابر با 55 میلی متر جیوه است. اگر فشار جزئی اکسیژن خون 55-59 میلی متر جیوه باشد ، شرایط زیر نیز باید استنشاق شود ، مانند ثانویهافت قند خون؛ فشار خون ریوی؛ نارسایی قلب راست
بیماران مبتلا به COPD باید تمرینات عملکردی خود را تقویت کنند. اگرچه این بیماران اغلب درجه خاصی از مشکلات تنفسی را دارند ، اما نمی توانند ورزش را متوقف کنند. آموزش توانبخشی مناسب برای پایداری بیماری بسیار مفید است. این امر بر نیاز به تنفس تأکید می کند تعادل بین سختی و شدت ورزش را پیدا کنید. البته برخی از روشهای ارزیابی علمی دیگر نیز وجود دارد ، مانند ورزش قلبی-ریوی برای ارزیابی توانایی ورزش&# 39 بیمار و فرمولهای تجویز شده متناسب با آن. برای بیمارانی که اکسیژن مصرف می کنند ، تمرینات توان بخشی باید تحت استنشاق اکسیژن انجام شود.
بیماری انسدادی مزمن ریوی یک بیماری شایع و مکرراً در سیستم تنفسی سالمندان است ، به خصوص در زمستان که هوا به شدت تغییر می کند و دما به شدت کاهش می یابد. بنابراین ، پس از تشخیص بیماری انسدادی مزمن ریوی ، باید به موقع به دنبال درمان پزشکی باشید و روش های درمانی حرفه ای و استاندارد را در پیش بگیرید. بیماران COPD اصرار دارند که اکسیژن درمانی روزانه در منزل حداقل به مدت 7-8 ساعت در روز و با اکسیژن 5 لیتری داشته باشدمتمرکز کننده هابه عنوان پایه اصلی ، و باید با تشخیص غلظت اکسیژن و تشخیص دما مجهز شود.
اکسیژن درمانی در منزل:
بیماران مبتلا به COPD به چند لیتر غلظت اکسیژن نیاز دارند؟
اکسیژن درمانی خانواده به اکسیژن 3-10 لیتری نیاز داردمتمرکز کننده(بستگی به شرایط دارد). با توجه به رابطه بین غلظت اکسیژن استنشاق شده و میزان جریان ، فقط 41٪ اکسیژن موجود در بدن بیمار&# 39 توسط دستگاه اکسیژن ساز 5 لیتری قابل استنشاق است. این در شرایط ایده آل ارزش است. در واقع اکسیژن استنشاق شده توسط دستگاه 5 لیتری در بیماران مبتلا به COPD بیش از 30٪ است. ، یعنی دکتر گفت که برای تخلیه باید از اکسیژن با غلظت اکسیژن کم حدود 30 استفاده شود. این اشاره به یک ژنراتور اکسیژن 5 لیتری دارد. بیمار از 3 لیتر ، 5 لیتر یا 10 لیتر استفاده کند ، به بیمار بستگی دارد’اشباع اکسیژن خون بالاتر از 90٪ (به طور کلی 94٪ کافی است) به عنوان هدف. به عنوان مثال ، برای بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی که از دستگاه 5 لیتری استفاده می کنند اما میزان اشباع اکسیژن خون زیر 90 است%، اکسیژن با جریان زیادمتمرکز کنندهبالای 5 لیتر باید استفاده شود. زمان اکسیژن درمانی: از 7-8 ساعت در روز تا بیش از ده ساعت ، بسیار جدی بیش از 20 ساعت.