تشکیل COPD معمولاً یک روند تدریجی است ، معمولاً پس از سن چهل سالگی ، پس از رسیدن آسیب ریه به یک سطح معین ، علائم آشکار ظاهر نمی شود. این بیماری عمدتاً مربوط به سابقه سیگار کشیدن با 39 بیمار یا محیط کار است. آسم ارتباط نزدیکی با عوامل ژنتیکی دارد و از سنین پایین می تواند بروز کند. برخی از بیماران به طور خودجوش با افزایش سن خود را تسکین می دهند. آسم به طور کلی با سابقه رینیت آلرژیک ، اگزما و کهیر ارتباط دارد.
تبادل مداوم سیستم تنفسی ، توانایی مقاومت در برابر تهاجم ویروس ها و باکتری ها و عملکرد ذخیره سازی بسیار قدرتمند است. از آنچه معمولاً برای تنفس طبیعی استفاده می کنیم ، فقط ریه ها برای مقابله با آنها باید از 10٪ از عملکردهای خود استفاده کنند. بنابراین ، آسیب جزئی ریه علائم آشکاری را به همراه ندارد. هنگامی که بیماران مبتلا به COPD دچار سرفه ، آسم و تظاهرات دیگر می شوند ، بدین معنی است که اختلال در عملکرد ریه جدی تر شده است ، و این علائم همچنان وجود دارند و به تشدید می روند. آسم یک پاسخ التهابی موقت قوی است که توسط مجاری هوایی به تحریک مواد خارجی انجام می شود و در نتیجه حمله حاد آسم به دلیل انسداد مجاری راه هوایی ایجاد می شود ، پس از رفع تحریک ، علائم نیز از بین می روند.
هم COPD و هم آسم علائم برآمدگی دارند. خلط بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی اکثراً دارای مخاط سفید است که سرفه کردن آن دشوار است. اگر ترکیبی از عفونت وجود داشته باشد ، خلط خلط آور وجود خواهد داشت. خلط آسم ناشی از لیز ائوزینوفیل ناشی از التهاب راه هوایی است که حاوی پروتئین اساسی است ، بنابراین خلط مانند کریستالی است ، کمی شبیه آب جوش وقتی پودر ریشه نیلوفر با عفونت مخلوط می شود ، در خلط دانه های شفاف وجود دارد ، که باعث دانه های خاص آسم می شود.
COPD و آسم همچنین در معاینه جسمی علائم جسمی خود را نشان می دهند. علائم اولیه بیماران مبتلا به COPD واضح نبود ، صدای خس خس سوزنی هنگام حین سیر واضح نبود ، و صدای خس خس سینه در بیماران آسم بلند بود. بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی دوره طولانی بیماری دارند ، آمفیزم آشکار ، قفسه سینه بشکه ، فضای پرهزینه گسترده تر ، صدای طبل کوبه ای دارند. بیماران مبتلا به آسم ، دوره پایدار غیر طبیعی نیست. از نظر CT ، عملکرد ریوی یا آنالیز گاز خون بین این دو تفاوت معنی داری وجود دارد.
استراتژی های مقابله ای مختلف بین COPD و آسم وجود دارد. بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) یک التهاب غیر اختصاصی مجاری هوایی است که فاقد اقدامات ضد التهابی مؤثر است. بنابراین نکته مهم پیشگیری است. در صورت بروز علائم ، فقط علائم را کنترل کرده و درد را کاهش می دهد. با تمرکز بر ضد التهاب ، کنترل بیماری و جلوگیری از حمله حاد ، التهاب آلرژیک در مجاری هوایی بیماران آسم وجود دارد که با استنشاق گلوکوکورتیکوئیدها می توان به طور موثر کنترل کرد. بیماران آسم می توانند از طریق پاسخ طبیعی به زندگی عادی برگردند. بیماران در مرحله بعدی COPD در حال حاضر هیچ اقدامات بهبودی ندارند ، بنابراین آنها فقط می توانند درد خود را تا حد ممکن کاهش دهند. بنابراین ، بیماران مبتلا به COPD باید مضرات بیماری را تشخیص دهند ، در مراحل اولیه بدانند ، عملکرد ریه خود را بطور فعال انجام دهند و هنگامی که این بیماری به طور جدی روی زندگی آنها تأثیر بگذارد ، اقدامات لازم را انجام دهند.
بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) یک بیماری شایع در سیستم تنفسی سالمندان است ، به خصوص در زمستان که آب و هوا به طرز چشمگیری تغییر می کند و دما به طور ناگهانی افت می کند ، به احتمال زیاد به دلیل عفونت دستگاه تنفسی فوقانی ، مکرراً اتفاق می افتد. بسیاری از ناراحتی های زندگی سالمندان. بنابراین ، پس از تشخیص بیماری COPD ، باید به موقع به پزشک مراجعه کرده و درمان حرفه ای و استاندارد را انجام دهیم. بیماران مبتلا به COPD اصولاً در روز اکسیژن درمانی حداقل ، 7-8 ساعت در روز اصرار دارند5 لیتراکسیژنکنسانتره، و باید به تشخیص غلظت اکسیژن و تشخیص دما مجهز باشند.
درمان با اکسیژن خانگی:
چند لیتر اکسیژنکنسانترهآیا بیماران مبتلا به COP نیاز دارند؟
درمان با اکسیژن خانواده 3-10 نیاز داردLاکسیژنکنسانترهیا (بسته به شرایط) با توجه به رابطه بین غلظت اکسیژن استنشاق شده و جریان ، فقط 41٪ از اکسیژن موجود در بدن بیمار&39؛ توسط 5 نفر استنشاق می شود.اکسیژن لیترکنسانتره، این مقدار در شرایط ایده آل است. در حقیقت ، اکسیژن توسط 5 استنشاق می شوداکسیژن لیترکنسانترهدر بیمار مبتلا به انسداد مزمن ریوی بیش از 30 درصد است ، یعنی پزشک گفت که بیمار باید از اکسیژن با غلظت کم اکسیژن در حدود 30 برای تخلیه استفاده کند ، این بدان معنی است که 5اکسیژن لیترکنسانتره، آیا بیمار 3 ، 5 یا 10 لیتر مصرف کند ، بستگی به اشباع اکسیژن خون&39 39 بیمار دارد. درجه هارمونی بالای 90٪ (عموماً 94٪) به عنوان هدف است. به عنوان مثال ، اگر بیمار مبتلا به COPD از 5 استفاده کنددستگاه لیتر اما اشباع اکسیژن خون زیر 90 است ، پس از آن اکسیژن جریان بزرگی وجود داردکنسانترهبا 5لیتر یا بالاتر باید استفاده شود مدت زمان اکسیژن درمانی: 7-8 ساعتحداقل, بسیاری از بیماران نیاز دارندبیش از 10 ساعتیاهر روز بیشتر ،برخی از بیماران که نیاز جدی دارندبیش از 20 ساعتهر روز.