1. کاتتریزاسیون بینی و بینی.
این روش جذب اکسیژن ساده و آسان است. روش جابجایی با دو نوع دو و دو نوع: روش تک پلاگین برای انتخاب نوع مناسب پلاگین در طرف مقابل ویستیبال بینی و نزدیک بودن با حفره بینی (سمت دیگر بینی)، وارد شدن به اکسیژن است، بنابراین غلظت اکسیژن پایدار. دو بینی کوچکتر در همان زمان با دو طرف بینی قرار گرفتند و فاصله ای بین انسداد بینی ایجاد می شد و در همان زمان تنفس می کرد. بیمار راحت بود، اما غلظت اکسیژن به اندازه کافی پایدار نبود. کاتتریزاسیون بینی، قرار دادن یک کاتتر از طریق بینی به پشت نازک بینی کام نرم، با یک غلظت اکسیژن ثابت است، اما با مدت طولانی ناراحتی و آسان است توسط ترشحات مسدود شده است. کاتتریزاسیون بینی و بینی معمولا فقط برای تامین اکسیژن کم اکسیژن مناسب است. اگر جریان جریان بزرگ باشد، می تواند تاثیر جریان هوا را نداشته باشد، و باعث می شود که مخاط مخاطب هوا خشک شود.
2. ماساژ روش استنشاق.
می توان به روش ماسک باز و بسته تقسیم کرد. حالت باز این است که ماسک را در بینی بین 1 تا 3 سانتیمتر از بینی قرار دهید، بدون نیاز به ناراحتی، برای کودکان مناسب است. روش ماسک بسته این است که ماسک را به شدت به دهان و بینی ببندید و با باند الاستیسیته مناسب برای هیپوکسی شدید، میزان اکسیژن به 40٪ تا 50٪ برسد و احساس راحتی و بدون تحریک مخاطی و حساسیت خشک شدن را احساس می کند. با این حال، مصرف اکسیژن زیاد است و معایب خوردن و برداشتن خلط وجود دارد.
3. اکسیژن درمانی تراشه Endotracheal.
این روش اکسیژنی است که به داخل تراشه از طریق گذر بینی با یک کاتتر باریک، همچنین به عنوان درمان با اکسیژن اندوته کشی شناخته می شود. این عمدتا برای بیماری های مزمن انسدادی ریوی و فیبروز بینابینی ریه و غیره مناسب است. نارسایی مزمن تنفسی مستلزم استنشاق اکسیژن درازمدت و کلی اکسیژن درمانی ناکارآمد است. به دلیل تأمین مستقیم اکسیژن به داخل تراشه توسط کاتتر، می تواند به طور قابل توجهی اثر درمان را بهبود بخشد. فقط عرضه اکسیژن کم جریان می تواند یک اثر بزرگ را به دست آورد و مصرف اکسیژن کم است.
4. اکسیژن پالس الکترونیکی.
این یک روش جدید است که در سالهای اخیر توسعه یافته است. این می تواند به طور خودکار از طریق دستگاه پالس الکترونیکی در طول دوره استنشاق اکسیژن را حمل کند، در حالی که تاریخ انقضا به طور خودکار تحویل اکسیژن را متوقف می کند. این بیشتر در رابطه با حالت فیزیولوژیکی تنفس است و اکسیژن زیادی را ذخیره می کند. مناسب برای انسداد بینی، کاتتر بینی و درمان با اکسیژن است.
5. تهویه مکانیکی به روش اکسیژن.
وقتی تهویه مکانیکی با دستگاه های مختلف تنفس مصنوعی انجام می شود، اکسیژن درمانی بر روی دستگاه اکسیژن بر روی دستگاه تهویه انجام می شود. غلظت را می توان با توجه به شرایط تنظیم کرد. اکسیژن منبع اکسیژن درمانی معمولا سیلندر اکسیژن چند منظوره و مجهز به فشار سنج برای نشان دادن مقدار اکسیژن در بطری، جریان سنج نصب برای اکسیژن و تنظیم جریان اکسیژن با توجه به نیاز است. اکثر بیمارستان ها اکنون از مراکز اکسیژن استفاده می کنند و سوئیچ روی دیوار است که راحت تر است.
6. شیار اکسیژن چادر.
به طور کلی در نجات کودکان، زمانی که هیچ چمدان اکسیژن وجود ندارد، می توان از فیلم پلاستیکی برای ساخت یک استفاده کرد
چادر، که حدود نیمی از بستر بیمارستان است، و اکسیژن به وسیله لوله لاستیکی از طریق بطری رطوبت به حساب می رسد.