اکسیژن ساز یک دستگاه پزشکی است که برای تولید غلظت های بالاتر اکسیژن طراحی شده است. برای بیماران مبتلا به بیماری های تنفسی مانند COPD.
اصل کار غلیظ کننده اکسیژن
اصل کار متمرکز کننده اکسیژن بر اساس اصل جذب نوسان فشار (PSA) است. در این تکنیک از زئولیت برای جذب نیتروژن هوا در فشار بالا استفاده می شود. نیتروژن به سطح زئولیت می چسبد. زیرا زئولیت سطح زیادی دارد و خود سطح می تواند مقدار زیادی گاز را جذب کند. وقتی فشار کم باشد نیتروژن همراه با اکسیژن با خلوص 96 درصد آزاد می شود.
چند نوع تغلیظ کننده اکسیژن وجود دارد؟
کنسانتره های اکسیژن را می توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد:
1) متمرکز کننده اکسیژن قابل حمل جریان مداوم
این یک کنسانتره اکسیژن است که استفاده از نوع دوز پالس راحت تر است زیرا می تواند میزان اکسیژن مناسب برای بیمار را بهتر مدیریت کند. هر خواننده ای که به دنبال یک کنسانتره اکسیژن است قادر به تولید {0}}} L/min اکسیژن است می تواند کنسانتره های اکسیژن قابل حمل جریان مداوم در نظر گرفته شود.
2) تغلیظ دوز قابل حمل پالس
این یک متمرکز کننده اکسیژن است که با توجه به سرعت تنفس، اکسیژن می دهد. دستگاه اکسیژن پالس مجهز به باتری است که برای فعالیت در فضای باز، مسافرت و غیره مناسب است.
هر دوی این نوع تغلیظ کننده های اکسیژن دارای مزایا و محدودیت های متفاوتی هستند تا برای بیماران خاص مناسب باشند. که اگر خواننده عملکرد هر نوع کنسانتره اکسیژن را درک کند ، به اطمینان از اینکه کدام نوع کنسانتره اکسیژن بیشترین نیاز را برآورده می کند ، کمک می کند.
تغلیظ کننده های اکسیژن معمولاً به عنوان مکمل دستگاه های CPAP در بیمارانی که از آپنه انسدادی خواب و سایر بیماری های تنفسی مانند بیماری آلزایمر رنج می برند استفاده می شود. برای مثال، آمفیزم یا بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)، هنگام انتخاب برای خرید یک کنسانتره اکسیژن، ابتدا باید با پزشک مشورت شود که کدام یک باید برای مناسب بودن و ایمنی در استفاده صحیح استفاده شود.