اکسیژن یکی از مواد ضروری برای نگهداری حیوانات و دیگر حیوانات و گیاهان است.
اکسیژن به وسیله تنفس انسان به ریه ها وارد می شود و سپس از طریق یک لایه نازک از غشاء آلوئولی به خون منتقل می شود که به هموگلوبین در خون های قرمز خون متصل می شود. هموگلوبین به نظر می رسد قطار است که اکسیژن را در امتداد مدار گردش خون انسان حمل می کند. اکسیژن به بافت های مختلف بدن منتقل می شود. اکسیژن پس از آن با مواد مغذی که در قسمت های مختلف بافت مصرف می شود، اکسید می شود. به عنوان مثال، تحت کاتالیزوری از آنزیم های خاصی در بدن، گلوکز و اکسیژن در مواد غذایی مصرف می شود یک سری از واکنش های اکسیداسیون پیچیده و متوسط است. گرما آزاد شده توسط این واکنش اکسیداسیون می تواند دمای بدن طبیعی بدن انسان را حفظ کند. انرژی زندگی انسان را تامین کنید. دی اکسید کربن تولید شده توسط این واکنش با خون به بازگشت به ریه از طریق ورید و خارج از بدن است. یک بزرگسال مصرف متوسط 0.75 کیلوگرم اکسیژن در روز و 0.9 کیلوگرم دی اکسید کربن را از بین می برد. به طور متوسط افراد در چند دقیقه نفس می کشند و زندگی متوقف می شود.
برخی افراد فکر می کنند که تنها 21 درصد از اکسیژن در هوا، استنشاق اکسیژن خالص برای بدن انسان مفید است، که اشتباه است. اکسیژن خالص برای بدن انسان مضر است و استنشاق اکسیژن خالص می تواند به لایه اپیتلیال ریه آسیب برساند. استنشاق اکسیژن 100٪ می تواند باعث مسمومیت با اکسیژن ریه شود فقط چند روز. استنشاق اکسیژن با فشار بالا موجب آسیب جدی به ریه ها می شود، عمدتا ساختار مانع ساختاری مویرگی آلوئولی را از بین می برد و باعث اختلال در عملکرد ویسکوز می شود. نه کوهنوردان، غواصان، خلبانان و بیماران از اکسیژن خالص استفاده نمی کنند. 40 تا 100 درصد از اکسیژن در بیمارستان ها استفاده می شود و اکسیژن خالص فقط برای بیماران مبتلا به آسفیکسی یا شوک نوزاد استفاده می شود اما نه خیلی طولانی است.